Een technische vergelijking tussen Solid Surface en epoxyhars werkbladen voor laboratoria, met focus op duurzaamheid, chemische bestendigheid, onderhoud en de geschiktheid per labtype. Bedoeld voor facilitair managers, technisch beheerders en architecten die een onderbouwde keuze willen maken.
De keuze tussen een Solid Surface werkblad en een epoxyhars werkblad bepaalt voor vele jaren hoe een laboratorium functioneert. Beide materialen worden in Nederlandse labs toegepast, maar ze verschillen fundamenteel in chemische bestendigheid, repareerbaarheid en kosten per oppervlakte. Dit artikel zet de twee naast elkaar zodat u per labomgeving een onderbouwde keuze kunt maken.
Korte conclusie: Solid Surface is geschikt voor labs met matige chemische belasting zoals onderwijs, klinisch en lichte analyse, en biedt een naadloze afwerking, repareerbaarheid en goede hygiëne. Epoxyhars is de norm voor zware chemische omgevingen waar permanente bestendigheid vereist is.
Materiaalopbouw
Solid Surface bestaat uit acrylhars met aluminiumtrihydraat als vulstof; epoxyhars uit thermohardende hars met minerale vulstoffen.
Keuze per labomgeving
Voor labs met geconcentreerde zuren of oplosmiddelen is epoxyhars de keuze. Voor onderwijs, biologie en microbiologie volstaat Solid Surface. Solid Surface is repareerbaar en aanpasbaar; epoxyhars is permanent en chemisch superieur.
Kosten en levensduur
Epoxyhars ligt in materiaalkost per strekkende meter hoger dan Solid Surface. Bij een juiste materiaalkeuze halen beide een lange levensduur.
Voor een onderbouwd materiaaladvies per labruimte is een inventarisatie op locatie de logische vervolgstap.
